روزهای دوری

حسن می نویسد :

سلام به همه دوستای دوست داشتنیه خودم.

5شنبه آخرین امتحان دوره کارشناسی رو هم دادم . وقتی داشتم برگه رو تحویل می دادم که بیام بیرون یه حس غریبی داشتم. یه جورایی خوشحال و شاد و شنگول و منگول و  آسوده و یه جورایی هم دلم غمگین غمگین بود از اینکه دیگه تموم شد. 4 سال با بچه ها تو خوابگاه بودن و انواع اقسام آدم ها رو دیدن و خیلی خاطره ها باهاشون داشتن چیزیه که مدت ها تو ذهن آدم می مونه و حالا که قراره یه دفعه ای همه چیز تموم شه خوب آدم یه جورایی می شه دیگه ولی واقعا خوشحال بودم که دیگه از این شهر لعنتی راحت می شم و برمیگردم پیش بی تا ، دیگه روزهای سخت دوری تموم می شه

وقتی از امتحان اومدم بیرون بی تا بانو اولین کسی بود که بهم زنگ زد و مهندس شدنم رو بهم تبریک گفت . مرسی بی تا بانو خیلی خانومیییییی. تک تکی. همیشه شماره یکی.

تو این 4 سال چیزای زیادی یاد گرفتم ، دیدن همه جور ادم ،دیدن ادمایی که فقط خوبه باهاشون از دور اشنا باشی و بهشون نزدیک نشی چون بعد از نزدیکی می بینی پشت اون ظاهر پر زرق و برق و جذابشون چه شخصیت مزخرف و نچسبی دارن و دیدن کسایی که خیلی بی ادعا هستن اما همیشه می تونی رو رفاقت و دوستیشون حساب کنی ، و دیدن آدمایی که شاید برخلاف سن و سالشون که کمتر از تو هم باشه اما می تونی از شخصیت و رفتارشون درس بگیری تجربه خوبی واسه من بود.

تو این 4 سال شخصیت من تا حدود زیادی شکل گرفت. عاشق فیلم دیدن شدم.عاشق کتاب  و مجله خوندن شدم. شب بیداری که یکی از گمشده ها توی زنگی من بود مکشوف بزرک من تو این 4 سال بود.  راستش به نظر من روزا زشتیا خیلی بیشتر پیدان، تو سکوت و آرامش شبا آدم راحت تر می تونه فکر کنه و فیلم ببینه و کتاب بخونه و تو رویا های خودش غرق بشه می شه راحت چشما رو بست تو خیال دوری بی تا رو فراموش کرد و هرچی غم و قصه هست رو  بییخیال شد. خیلی از چیزهایی که یادگرفتم از تو فیلم ها بوده. وسعت دنیای آدما به اندازه دونسته ها و اطلاعاتشونه پس همیشه سعی کردم تا می تونم بیشتر بدونم .

تازگی ها هم با بچه های دانشگاه شدید زدیم تو کار face book. اگه کسی از دوستای خوشگل موشگل خودمون که به ما سر می زنن عضوه واسم تو نظرات به صورت خصوصی اسمش رو بزاره تا تو فیس بوک به لیست دوستام اضافش کنم.

راستی بی تا بانو یه چند روزه واسم شمشیر رو از رو بسته ناجور. و الان باهام قهر کرده. خوب یکم تقصیر من بوده خیلی هم تقصیر خودش بوده .  این رو آخر از همه گفتم چون می دونم قهرمون زیاد طول نمی کشه و خیلی زود باهام آشتی می کنیم. من که می دونم دلم طاقت نمیاره.

دعا کنید زودتر بتونیم عقد کنیم تا مشکلاتمون حل بشه. آمین . 

در ضمن روز مرد رو به خودم و بقیه آقایونا تبریک می گم.  از کپل خانوم هم که به یاد ما هست بی اندازه ممنونم . واسه همه دوستان آرزوی شادی دارم.

پی نوشت : دو سه روزه یه چیزی فهمیدم که ناجور اعصابم رو خورد کرده. همون 5 شنبه که امتحانام تموم شده و شاد و شنگول برگه رو تحویل دادم و اومدم بیرون عینک آفتابیم رو تو کلاس جا گذاشتم و از شانس بد فردای اون روز یه آزمونی تو دانشگاه ما برگزار شده . و عینک من به راحتیه آب خوردن پیچونده شده.

ایشالا هرکی برش داشته سرطان چشم بگیره. آخه خیلی دوستش داشتم با بی تا بانو رفتیم خریدیمش.

چیزی که مفته تو این مملکت وقت آدمه. 5 ساعت معطل شدم.دیروز دهنم سرویس شد ( یعنی رفتم دندون پزشکی ) 5 ساعت وقتم رو گرفت.

تبریک تبریم : آشتی کردیم.