روزهای دوری

سلام به همه دوستای خوبم. شدیدا و به صورت وحشتناکی دوستتون دارم. ساعت ١١ حرکت اردو به سمت شماله. تا شنبه ظهر شمالیم بعدشم که من تهران می مونم تا یک هفته پیش عشقم بی تا خانوم بمونم. و یه دلی از عزا در بیاریم و عوض این همه دوری حسابی از لحظه ها لذت ببریم.  دیرم شده هنوز وسالم رو کامل جمع نکردم   اما چون دیروز نبودم گفتم حتما باید بیام بهتون سر بزنم.

تو این چند روز شاید زیاد وقت نکنم بیام پیشتون مگه اینکه بی تا زحمتش رو بکشه . سعی می کنم اگه وقت شد از تو خونه بهتون سر بزنم.

ای آقا بزرگ ، ای دوست من ، نکن . انقدر ملت رو به چالش نکش. انقدر نکات انحرافی مطرح نکن. یه روز می رسه باید جواب بدیا.  خیلیا یه نمچه زمینه انحراف دارن تو دو دستی مینداریشون تو ورطه انحراف. من خودم منحرف نبودم. فقط یکم بود. شایدم یکم بیشتر از یکم. حالا دروغ نگم یه مقداری بود اما دیگه نه اینقدر باور ندارید از بی تا بپرسید اما از وقتی حمومه دو نفره رو خودنم حسابی منحرف شدم 

از نیلوفر و امین یه دنیا ممنونم که بهمون سر زدند و کلی بهمون دلداری دادن و ما رو ار دست ها خوب خودشون دونشتن. خیلی ماهیت. خدا کنه هیچوقت  بی آب نمونید

از فرنوش خانوم هم که با اینکه از وطن دوره اما بازم انقدر به فکره عمش ممنونم.

یلدا و سپهر جونم که اینجا خونه خودتونه هر وقت اومدین قدمتون رو جفت شمام، خوشحال می شم.

ملوس خانم هم که منحرف بودنش ثابت شده ولی فعلا از دست ما در رفت به موقش تو دارم برات

از بقیه دوستای خوبم ( کپل ، نفیس ، جوجوک ، ساغر ، سوگل ، باران ، مهدی و زهرا ، عسل ، ستاره و من و همسری و ... ) تشکر می کنم. و شرمنده که دیگه دیر شده باید پاشم بدو بدو برم خوابگاه

واسمون دعا کنید.